الحمد لله رب العالمين والصلاة والسلام على رسولنا محمدوعلى آله وصحبه			بسم الله الرحمن الرحيم
Bir mübârek geceye adım atarken Gök kapıları dünyaya açıldı, Bölük bölük allı-pullu melekler KASTAMONU ufkuna birden saçıldı.		Çırptıkça kanatlarını feriştehler Bulutlar dört bir yana dağıldı Ellerinde yeşil yeşil bohçalar Her tarafa misk-ü amber dağıldı.
***
Duyulmuştu gönüllerde bir acı darlık Sebebini bilemedik a dostlar! Gidiyormuş meğer beldemizden serdarlık Edemedik takdir a dostlar!		FEYZ'in etrafını sarmış MELEK'ler Vermişler Yaratan'dan mutlu haberi Ya MUHAMMED! Vakit geldi demişler Çağırmışlar RUHUNA candan içeri!
***
Efendim suya sürmüş tenini Sığayıp hazırlamış yenini Oğlu-kızı çağırırken ÂDEM'e Girivermiş huzur dolu âleme!		Grafik için doktor tutarken kolunu Yarılamış Efendim kutlu yolunu! Döndürerek MEVLÂ'ya yönünü Derkeylemiş nefesinin sonunu!
***
Ey bu MİRÂC'ın kutlu yolcusu! Allah de gir artık yola demişler İsm-i Celâl'in şerif kokusu Sana yâr olsun artık demişler!		Lebbeyk deyip boyun eğmiş Efendim İsmâilce vermiş HAKKA boynunu Açıvermiş cevher dolu koynunu Teslim etmiş cân-u gönülden Efendim!
***
Beşâretler işaretler gelirken Bekler idi bir mübârek geceyi Müezzinler ikindiyi gözler iken Söyleyivermiş o aşk dolu heceyi		Yaklaştıkça huzura kabul saatleri Artıyordu gittikçe neşeleri Takır takır vurur iken kalpleri Köz gibi yanardı yüz ve elleri.
***
"ALLAH" diyerek yürümüş CÂNÂN'a Teslim etmiş ruhunu RAHMÂN'a Selâm edip evlâd-ü ihvâna Takvâ ile tavsiye etmiş Efendim.		Helâl etmiş cümle nâsa hakkını Birleştirmiş uzaklarla yakını Başlattı beldemize kutlu akını Sefa ile yürüdü HAKKA Efendim.
***
Mirâc-ı Nebî'den ederken sohbeti Duyarlar, duyururlardı kutlu hasreti Sunardı yâranlara nisbet şerbeti Âfiyetler çekerek CÂNÂN Efendim.		"Ağlayalım, inleyelim" diyerek Hasret libaslarını giyerek Tâ derinden âhlar çekerek Koştu ğufrâna MÜŞTÂK Efendim.
***
Gelince özlenen gece nihâyet Açıldı yollar oldu selâmet Bir bütün ömür hepsi kerâmet Girdi ummâna daldı Efendim.		Feyziler saçıp ömrü boyunca ÖMER'ler SAİD'ler nurlu yolunca Sıddîk-ı EKBER SÂDÂT kolunca Tuttu yolunu gitti Efendim.
***
Kemâliyle vâris oldu selefe Sohbet nurlarını saçtı halefe Aşk ve şevk ile hedefe Attı okunu vurdu Efendim.		Sen İSRÂ'ya olunca ehil Ref olup gitti bilâddan cehil İlm-ü irfânı bıraktın kefil Mârifetle uçup gittin Efendim.
***
Müjdeler vererek ehl-i İSLÂM'a Hidâyetler dileyip ehl-i hüsrâna Adâleti affı her tür vicdâna Serperek ekip gittin Efendim.		Sabr-u sebât dileyerek herkese Zikrullahı katarak her nefese Vedâ edip candan şu kafese Eyvallah deyip gitti Efendim.
***
Müminlere şefkat kanadın gerdin Fitneden-fesattan kaçınız derdin Dünyamıza RAHMET olarak geldin Rahmetler saçarak gittin Efendim.		Feyzinle sıvardın aziz vatanı Zikrederdin daim altında yatanı Nefretle anardın vatan satanı Vatanın koynuna girdin Efendim.
***
Din-i İSLÂM, VATAN, MİLLET ülküsü Oldu gönüllerde visâl türküsü HUBBÎLİKLE kurarak sevgi köprüsü Geçip üstünden gitti Efendim.		Türlü dertliler gelince yanına Şifâlar feyizler işlerdi kanına Umutlar içinde bakardı yarına Müjdeler vererek gittin Efendim.
***
Sen ettikçe hakikatları beyân Gelirdi kalplere ervâhtan selâm Raks ederdi gönülde iman Şen ve esenlikle gittin Efendim.		Nurlu elleri tatlı sözleri Sevgiler saçan şehlâ gözleri Şefkatler yüklü ulu özleri TÜRÂBÎ olup gitti Efendim.
***
Çocuktan bile vardı hayâsı Her ânı, her yanı gönül sefâsı Seçmişti ONU Yüce Mevlâsı SEÇKİNLER içinde gitti Efendim.		Bir takım câhiller etmiş cefâyı Bulmuşlar hayatta türlü belâyı Görünce ondan sıdk-u sehâyı Vardılar yanına, aldı Efendim.
***
Sohbet-i tedris ile geçti hayatı Oldu kerâmet sabr-u sebâtı Dersler verdi âleme onun vefâtı Kerâmetle girdi tabuta Efendim.		Bir SEBT ki, MUSA'nın günü Alınca kara haberi unuttu dünü Kalbime bir hüzün sürgünü Dikti derinden gitti Efendim.
***
Yayıldı haberi cümle eflâke Işık tuttu ona "LEVLÂKE" Yapıştı salına ins-ü melâike Eller üstünde gitti Efendim.		Konulmuştu sarığı salına Yakışmıştı tamca şânına Nurlar kokular dört bir yanına Dağılarak gitti cânım Efendim.
***
İlâhî bir saltanat gemisi Veya kutlu bir kervanın reisi Edâsıyla çağırdı onu RABBİSİ Baş üstüne dedi gitti Efendim.		Uğurlar olsun ey manamızın sultanı Sen olasın dâim gönlümüzün yârânı Rabbımızın katında dile bize ğufrânı Kalplerimiz Feyzinde, dermân Efendim.
***
Bir mahşer-i suğrâ gibiydi defn günleri Toplanmıştı ardında mana erleri Esti ufuklardan RAHMÂN yelleri Cümle âlemi okşadı gitti Efendim.		Bir ravza oldu kabri CENNETTEN Akın etti yanına müminler gurbetten Haberini alan vazgeçerek işretten Toplandılar yanında gitti Efendim.
***
Âşık idi Rasûl ile CEMÂLE Bunun için aldırmadı mâl-ü melâle Nihâyet Miraç'ta erdi visâle Bereket üstüne bereket aldı Efendim.		Rabbın Rahmetiyle bakardı halka Yönelirdi özüyle daima Hakk'a Olmuştu gönlü hilm ile yufka Rahmet-i Rahmâna koştu Efendim.
***
Geçti Şâbân, geldi işte Ramazan Anıyoruz, arıyoruz sizleri her ân Kabrinizden doğru eyleyiniz dermân Kılıç gibi kınından çıkıp gitti Efendim.		Dururken safa, verirken selâmı Söyler iken müezzin kutlu kelâmı Bakarım size sağda mı solda mı Gözden nihân olup gitti Efendim.
***
Yalnız gecelerim hasretle doldu Yüzüm-gözüm bir acîb oldu Güller bülbülsüz sararıp soldu Bahara ererken gitti Efendim.		Gidince sizler yer-gök bulandı Sahte kollar bir bir sıvandı! Dünya sizsiz zaten yalandı Yalandan gerçeğe gitti Efendim.
***
Düşürme YÂ RAB bizi fitne-fesâda Olsun kalplerimiz dâim sefâda Feyzinle birleştir dostları ukbâda Yârandan ayrıldı gitti Efendim.		Olasın her dem sevdiğin NEBİYLE Perverde olasın hasb-ü hâliyle Bizleri de doyurun himmetleriyle Himmetlere gark olup gitti Efendim.
***
Yanındasın MUSA'nın her an yanında Gözünde, kulağında, kalp ve kanında Allah'ın Rahmeti Yüce katında HUZURA DALDI GİTTİ EFENDİM!		1 Ramazan 1409 / 7 Nisan 1989
***
قال الله تعالى في كتابه الكريم يا أيها الذين آمنوا صلوا عليه وسلموا تسليما اللهم صل على سيدنا محمد طب القلوب ودوائها وعافية الأبدان وشفائها ونور الأبصار وضيائها وآله وصحبه وسلم واجعلني وسيدي محمدا الفيضي وأحبائهما مع محمد عليه الصلاة والسلام أبد الآبدين آمين